اگر می‌خواهی پس از مرگ فراموش نشوی

نامه‌ای به استاد عزیز و گرانقدر

شاهین کلانتری 

 

ضمن عرض ادب و ارادت 

برآنم تا مقدمه‌ای کوتاه درخصوص نحوه آشنایی با حضرت‌عالی و حضور در دوره‌های آموزشی آنلاین شما داشته باشم تا در ادامه مراتب قدردانی خود را به عرض برسانم. 

بوی خوش آشنایی …

هفته اول تیرماه بود، هوای یکی از دوستان که قبلا با هم همکار بودیم به سرم زد. رفتم سراغ گوشی و شروع کردم به اینستاگردی، پیج‌اش را باز کردم و خواستم برایش پیامی بفرستم و جویای حالش شوم. همانجا بود که چشمم به اسامی که اصطلاحا فالوور هستند برخورد. با کنجکاوی فراوان، اسم مورد نظر را انتخاب کردم و وارد پیچ شخص (ناشناسی) شدم.

اتفاق هیجان‌انگیزی بود. مدت‌ها بود در این فکر بودم که در این دوران بازنشستگی باید کاری برای خودم انجام دهم، کاری که ماندگار باشد.

به قول” بنجامین فرانکلین” که می‌گوید:

“اگر می‌خواهی پس از مرگ فراموش نشوی، یا چیزی بنویس که قابل خواندن باشد، یا کاری کن که قابل نوشتن باشد.”

کاری که باارزش و برای دل خودم باشد و خلاصه آنجا بود که این اسم و پیج ناآشنا چنان به دلم نشست که دیگر فراموش کردم برای دوستم پیام بفرستم.

سریع از طریق استوری که در پیج اینستا گذاشته بود وارد کانال تلگرام و وب‌سایت‌شان شدم. 

با خودم گفتم: کاش آرزوی دیگری کرده بودم.

یک ضرب‌المثل قدیمی است که می‌گوید:

“کور (شخص نابینا) از خدا چه می خواهد دو چشم بینا”

واقعا در پوست خود نمی‌گنجیدم، با دنیایی روبرو شدم که همیشه آرزویش را داشتم. از آنجایی که هیجان‌زده بودم بی‌درنگ وارد سایت‌شان شدم و با هماهنگی نسبت به ثبت‌نام اقدام کردم.

دو روز بیشتر تا شروع دوره باقی نمانده بود از یک طرف شور و شوق داشتم برای شروع این دوره و از طرفی هم چون وضعیت کرونا باعث تعطیلی کلاس های حضوری شده بود، قرار شد این دوره به‌صورت مجازی برگزار شود ولی نمی‌دانستم که کیفیت کار چه خواهد بود.

بالاخره روز موعود دهم تیرماه ۱۳۹۹ فرا رسید و مشتاقانه در دوره حضور یافتم. پر از حس شادی و شعف از اینکه کاری را شروع کرده بودم که دلم می‌خواست. ابتدا به اهل خانه (همسر و پسرم) چیزی نگفتم تا تغییری در حس خوب و قشنگم ایجاد نکنند. خلاصه بعد از اتمام اولین جلسه جریان را به خانواده گفتم و علی‌رغم پیش‌داوری خودم، خیلی هم استقبال کردند و مرا تشویق نمودند. 

بله آشنایی با استاد شاهین کلانتری | مدرسه نویسندگی  و حضور در چهارمین دوره پرکاری و پولسازی کار خلاقانه در خانه، دومین نقطه عطف در زندگی من بود که باعث شد در راهی قدم بگذارم که با نوشتن بتوانم بهتر خودم را بشناسم.

حتما می پرسید: اولین نقطه عطف چه بوده است؟

باید بگویم آشنایی با اصول و تکنیک‌های خودشناسی، اولین نقطه عطف و قدمی مثبت برای ایجاد تغییر در خود، رشد و شکوفایی و توسعه فردی من بوده است.

جالب اینکه یکی از مهم‌ترین تمرین‌ها و تکنیک‌ها در خودشناسی، نوشتن احساسات به‌صورت روزانه است، مضاف بر اینکه کار تولید محتوا و روزانه‌نویسی در واقع کاری است کارستان، با یک تیر دو نشان زدن.

من معتقدم به اینکه

” نوشتن راهی است بسوی خودشناسی و رسیدن به آرامش درون “

خوشحالم از اینکه روزانه‌نویسی عادتی در من ایجاد کرده که بتوانم مهارت نوشتنم را تقویت کرده و با تلاش مداوم هر روز بیشتر از روز قبل متعهدانه نسبت به این کار اقدام نمایم و امیدوارم بتوانم در آینده‌ای نه چندان دور کتابی را بنگارم بعنوان اثری ماندگار برای فرزندم و آیندگان.

بعد از دوره بازنشستگی پیش از موعد‌، فصل تازه‌ای برای فعالیتم شروع شد و این دوران مانع پویایی من نشد.  مدام به‌دنبال کسب مهارت بیشتری بودم و علاقه‌ام به نوشتن و راه‌اندازی وبلاگ شخصی مرا به این ورطه کشاند. در واقع با حضور در دوره پرکاری و پولسازی کار خلاقانه در خانه به‌صورت مجازی توانستم به رویاهایم جامه عمل بپوشانم. 

به عقیده من، دوره بازنشستگی دوره رکود و نشستن در یک گوشه و کنار نیست بلکه شروع یک تحول بزرگ و عظیم در زندگی شخص می‌تواند باشد. چون معتقدم هیچ‌وقت برای انجام کاری دیر نیست پس باید تلاش کرد و کارهایی را که در طول دوره کاری و شغلی نتوانسته‌ایم انجام دهیم، حالا با خیالی آسوده و محکم دنبال کنیم و به منصه ظهور برسانیم. 

با نوشتن، چشم دلم به روی دنیایی بزرگ از واژه‌ها باز شد. 

در این دریای پرتلاطم، وجود نازنین شما استاد عزیز بعنوان بهترین راهنما و منجی دلگرم‌کننده و هدایتگر بوده و هست. جا دارد از زحمات بی‌شائبه حضرتعالی و سایر همکاران‌تان در مدرسه نویسندگی تشکر و قدردانی نمایم. 

هر روز که به سایت مدرسه نویسندگی یا وبلاگ شما سر می‌زنم با اقیانوسی از مطالب علمی و اطلاعات به‌روز مواجه می‌شوم که در مقابل همچون قطره‌ای بیش نیستم و بسیار حس نادانی می‌کنم و همیشه به خودم گوشزد می‌کنم “تلاش کن، هنوز خیلی راه مانده تا برسی، هرگز ناامید نشو.” 

با گوش جان سپردن به صحبت‌های گوهربارتان، درس چگونه بهتر زیستن را می‌آموزم و مشتاقانه برای ثبت‌نام دوره‌های جدیدتان لحظه‌شماری می‌نمایم. 

جلسات لایو در اینستا، پادکست‌های کانال تلگرام، کتاب‌هایی که معرفی می‌نمایید و مطالب منتشر شده در وبلاگتان، مطالب و مقالات در سایت مدرسه نویسندگی همگی حاکی از آگاهی، علم و دانش به‌روزتان است و این امر باعث می‌شود که هر روز قدرت نفوذتان در بین ما هنرجویان بیشتر و عمیق‌تر شود. به معنای واقعی کلمه تسلط شما در زمینه رهبری و مدیریت آموزشی بسیار قابل‌تحسین است.

امید که همواره در راهی که قدم گذاشته‌اید ثابت قدم و استوار و مانا باشید.                                       

ارادتمند و شاگرد شما

فریبا نبی‌زاده

۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *